Wie ben ik

Hallo,

Ik ben Rob de Man en samen met vrouw Esther eigenaar van Classic Wings. Wij hebben dit bedrijf sinds 2004 en sinds 2007 een eigen Antonov2, de D-FONL.  In 2009, 2 jaar later is de Havilland Chipmunk DHC1 G-BWTG aangeschaft. dit vliegtuig gebruiken wij oa. als opleidingstoestel voor onze An2 vliegers. In 2013 hebben wij zelfs een DC3/C47 aangeschaft welke op termijn het luchtruim weer moet gaan kiezen.

Ik ben geboren in 1963 en kom uit een gezin van 5. Mijn vader was jachtvlieger bij de koninklijke luchtmacht en heeft na 14 jaar dienst nog een tijdje in de burgerluchtvaart gevlogen. Zijn passie is uiteindelijk ook de mijne geworden.

Ik heb HAVO doorlopen en na mijn militaire dienst bij het Korps Mariniers ben ik  Bedrijfskunde gaan studeren.

Vervolgens ben ik gaan werken bij een toeleveringsbedrijf aan de DHZ markt en heb daar op vele afdelingen gewerkt. (1987-1995)

In 1991 ben ik begonnen met vliegen bij de Eindhovense Aeroclub. Na bijna 8 uur liet Guus mijn instructeur mij solo gaan. Een klein jaartje later had ik mijn sportvliegbrevet. Ik wilde er graag mijn beroep van te maken en werd erg onrustig hiervan. Vliegen was duur en vervolgopleidingen al helemaal. Ik ben toen in de avonduren de theorie gaan doen voor verkeersvlieger. Men gaf deze download tm 30 dec 2011 200lessen in Eindhoven op de vliegclub aan een bont gezelschap van mensen met dezelfde doelstelling, we hebben het dan over jachtvliegers en mensen zoals ik met allerlei verschillende achtergronden.

Uiteindelijk heb ik in 2 jaar bijna de gehele theorie afgerond, je moest toentertijd alles in 2 jaar halen, anders verliepen de eerste behaalde vakken. Dit was iets dat ik helaas niet kon bijhouden met mijn werk omdat ik vaak in het buitenland zat als er dan net weer examens waren. In 1994 ben ik 1 maand met mijn vrouw op vakantie geweest in Brasil om eens goed over een aantal zaken na te denken. Samen hebben wij de knoop doorgehakt, ik wilde en zou verkeersvlieger worden.

In 1995 ben ik naar Amerika gegaan en heb ik daar mijn CPL, (commercial) IR (instument) en ME (meermotorig) gehaald om vervolgens begin januari 1996 bij Ameriflight in Amerika op een turboprop vliegtuig pakjes voor UPS te gaan vliegen.

Half 1996 ben ik naar de KLM luchtvaartschool gegaan om mijn theorie B1 (verkeersvlieger) alsnog te gaan halen.  Ik was redelijk gemotiveerd en haalde in 7 maanden tijd de theorie. In 1997, een heel mooi jaar, haalde ik mijn praktijkexamen B3/IR en ons eerste kind Ingmar werd geboren.

Helaas zat er toen vwb banen in de vliegerij er een beetje de klad in. Ik werd in 1998 uiteindelijk aangenomen bij een luchtvaartmaatschappij. Door onvoorziene omstandigheden ging de opleiding eerder van start, ik was echter onvoorbereid en ben zo de opleiding ingegaan. Na 4 weken was ik een ervaring rijker en illusie armer, een ervaring waar ik later velen voor heb kunnen behoeden.

Ik heb toen even afstand genomen van het vliegen en ben in de wereld van Telecom gerold. Ik was ruim 3 jaar uit het arbeidsproces geweest en moest als het ware weer onder aan de ladder beginnen. Ik ben begonnen als projectleider en was verantwoordelijk voor het bouwen en opleveren van mobiele telecomsites met name in hoogspanningsmasten en later op moeilijkere locaties zoals kerk-en watertorens. Dit was een hele leuke en leerzame baan waar ik alles wat ik tot dan toe geleerd had kon toepassen.

Na ruim driekwart jaar was ik opgeklommen tot operational manager en had ik een 4 tal projectleiders en een 10 tal bouwploegen onder me. In die tijd werd ook onze 2e zoon Mika geboren.

Na 2 jaar bij dit bedrijf gewerkt te hebben ben ik bij 1 van de onderaannemers terecht gekomen, de telecom had indirect een boost in de glasvezelindustrie teweeg gebracht. Ik ben daar als vestigingsdirecteur met een 80 man in dienst begonnen.

Na 2 jaar moesten we helaas reorganiseren, er was veel aangelegd, industriegebieden aangesloten, glasvezel in de straat, maar de huishoudens wilden er nog niet aan. (nu kunnen we niet zonder) Na de reorganisatie was ik zelf aan de beurt en werd ik voor het eerst in mijn leven ontslagen. Je maakt alles voor een eerste keer mee, maar leuk was dat niet. Inmiddels hadden wij er ook een dochter bijgekregen Mette-Marit en voelt je de verantwoordelijkheid voor je gezin extra zwaar.

Ik was op dat moment ook in gesprek met Airport Niederrhein net over de grens bij Boxmeer om een afhandelingsbedrijf te beginnen in de General Aviation. Airport Niederrhein (nu Weeze) is in Mei 2003 geopend, Ik ben daar gestart, precies 1 jaar na mijn ontslag, januari 2004.

Het was een jaar van hard werken en geen cent verdienen, zo iets moet groeien. Ik deed de afhandeling van de General Aviation en gaf passagiers en vliegers alle support die ze nodig hadden zoals transport, weergegevens en andere vluchtgerelateerde informatie, catering en noem maar op. In de periode van 1998-2004 heb ik wel altijd mijn vliegbrevet geldig kunnen houden. Ik ben vervolgens eind 2004 naar de Amerika gegaan om mijn eerste typerating op een jet te gaan halen. ik zat daar net 1 week en moest naar huis omdat het niet goed ging met ons ongeboren 4e kindje. Nadat ik terug was in Nederland, is een paar dagen later, ons dochtertje Annemaj in de avond van 8 december geboren en helaas in de vroege ochtend van 9 december overleden. Dit kwam keihard aan. Nog geheel verdoofd van verdriet en pijn ben ik 18 januari 2005 in overleg met mijn vrouw weer teruggegaan. In maart van dat zelfde jaar vloog ik op een Cessna Citation 550. Ik heb toen in medio 2005 mijn afhandelingsbedrijf verkocht.

In 2004 vierde Airport Niederrhein zijn eerste verjaardag, bij het organiseren van dit feest was ik zeer nauw betrokken. Het 2e jaar was een superfeest Airshow Niederrhein_Weeze 2005 .  Inmiddels had ik Thomas Gebing leren kennen, Thomas was eigenaar van Classic Wings Duitsland en deed rondvluchten op de “verjaardagen” van Niederrhein. In 2007 nadat een show in Bonn-Hangelar op een fiasco was uitgelopen heb ik van hem de D-FONL gekocht.

In eerste instantie vlogen wij vanaf Lelystad onder de vlag van Aviodrome, dat 2 Kapiteins op 1 schip moeten varen werkt niet, uiteindelijk na een paar jaar zijn wij naar Teuge verhuisd. Op Teuge stond ook de Chipmunk DHC1 waar ik op vloog en die ik later gekocht heb van mijn inmiddels helaas overleden goede vriend Peter.

Inmiddels vloog ik ook op de Cessna Citation 650, een snellere jet die ook verder ging. Ik kwam er zelfs mee over de evenaar.  Ik kreeg echter een aanbod waar ik niet omheen kon, vlieger worden op een Falcon 900. Op dat moment was dat in de General Aviation in Nederland het bijna het hoogst haalbare. Ik ben van werkgever veranderd en na het behalen van mijn typerating en ATPL op de Falcon 900 gaan vliegen. Na het behalen van 2500 uur totale vliegervaring ben ik daar gezagvoerder op geworden.

De markt in de General Aviation was onrustig, met de An2 daar en tegen liep alles op rolletjes, goede vrienden van mij vlogen inmiddels op onze kist als ik moest werken en we kregen als Classic Wings een goede naam en werden een begrip. Dankzij hen en Gerrit, onze ops en groundcrew stonden we niet waar we nu zijn.

De Falcon waar ik op vloog werd verkocht en ondergebracht bij een ander bedrijf, ik stond weer op straat, ontslagen dus. Inmiddels had ik wel een netwerk opgebouwd en blijkbaar ook een goede naam. Ik ben vanaf dat moment (october 2010) gaan freelancen voor diverse partijen en vlieg inmiddels ook als gezagvoerder op een Gulfstream 100 en diverse Falcons 900. Ik vlieg de hele wereld rond, zonder te vertellen waar op welk tijdstip en met wie neem ik jullie graag mee op mijn reizen.

klik hier voor het reisblog.